Column Hengeloos Jong: Hengelo schreeuwt om een koning

HENGELO SCHREEUWT OM EEN KONING.

Gerard Smink is absoluut geen saaie man, laat staan een grijze muis of een voorspelbare eenheidsworst. Gewoon een journalist met enig charisma, en integer weet ik uit eigen ervaring. Met regelmaat komen er verrassende one-liners tijdens de radio uitzending Hengeloos Peil uit zijn mond. Ook produceert hij frequent spraakmakende columns in de plaatselijke TC Tubantia. Smink is genuanceerd en scherp als een scheermes, hoe dan ook een echte journalist. Hij loopt graag door de Hengelose binnenstad, speurt naar nieuws, maakt onderweg vaak een small talk en ploft op zijn favoriete terras de Appel neer voor een versnapering en haalt zo binnen wat er leeft onder de mensen. De columns in TC Tubantia van Jan, Bert, Gerard of de bankzitter Leon lees ik met veel plezier en kan de columnisten nauwelijks betrappen op leugens of halve waarheden. Tot ik de column van 28 december onder ogen kreeg waar Gerard de vloer met de ‘weglopers’ Niels Versteeg en Roland Schwind aanveegde.

Ik distantieer me zo veel mogelijk van bruiloften, partijen en pr- bijeenkomsten van gemeenten of organisaties als de SCH, maar als belanghebbende werd ik met regelmaat gedwongen om naar dominante ondeskundige monologen te luisteren. Vanaf 2015/2016 organiseerden de gemeente Hengelo vaak in samenwerking met de SCH smakeloze propaganda sessies om de laatste murw geslaagde binnenstadondernemers met bijna geestverruimend misleidende teksten nog te enthousiasmeren. Marcel Elferink, gentlemen per uitstek, was vol zelfvertrouwen begonnen als binnenstadwethouder zonder een euro in de pocket. Bovendien wist Elferink zich regelmatig verzekerd door Smink’s persoonlijk benoemde enige echte Queen van Hengelo, wethouder van de portemonnee Mariska ten Heuw. Ondernemers en o.a. SCH bestuursleden Versteeg, Schwind, Assink en SCH boegbeeld Gerard Veldhof hoorden tenenkrommend het goeroe- gebral van het zoveelste ingehuurde onderzoekbureau of bestuurder(s) aan. Het zat het SCH gremium toen al hoog dat het toenmalige college zonder enige gêne besloot om het Twentebad met ruim 10 miljoen te renoveren. Wéér moest de SCH en aan het infuus hangende binnenstad in de wachtkamer plaatsnemen. Als vast ritueel spuwde SCH voorman Gerard Veldhof  na andermaal een goed-nieuws bijeenkomst, in êntre-nous gesprekken, tegen wie het maar horen wil zijn afkeur over het linkse SM-college uit. Nog even deze martelgang, fluisterde hij je dan in je oor. ’t Zal wel’ dacht ik vaak, het zegt alles over de machtsverhoudingen tussen het toenmalige college en de SCH.

Na regen komt eindelijk zonneschijn dachten de SCH bobo’s toen het nieuwe college in 2018 zich voorstelde. Alles komt nu goed, was de overtuiging. Het ondernemersgezinde VVD en de in het tijdperk Elferink buitengewoon kritisch acterende Pro Hengelo zullen als grootste partijen in het college de lakens uitdelen, was de algemene gedachte bij de SCH. Het Ajax en PSV van het college, zeg maar. Echter wat bleek, niets tot weinig is veranderd. Bas van Wakeren, Pro Hengelo’s beschaafde binnenstad wethouder weet inmiddels dat oppositie voeren een andere tak van sport is dan wethouder zijn. Tot nu toe kan hij nog veel leren van de andere ‘rookie’ binnenstadwethouder VVD’ er Gerard Gerrits. Gerrits, gezegend met een authentieke uitstraling van een pur sang ondernemer weet wat overleven in de politieke jungle inhoudt. Tegenwoordig noemen ze dat streetwise. Ondanks dat verrijking van echte nieuwe wapenfeiten nog achterwege blijven, mag hij dromen van een heus boegbeeld als wethouder. Gerrits, de shooting-star leert snel hoe je moet overleven en is behelst met de x-factor.  In rap tempo drukt hij inmiddels zijn stempel op dossiers die al te lang op de plank bleven liggen. Terloops bracht hij de o zo nodige balans in de college terug.

Het was Bas van Wakeren, de binnenstad wethouder met het dossier ‘Marktplein’ in zijn portefeuille die zijn belofte naar het oude SCH bestuur niet nakwam. Na de zoveelste teleurstelling en het niet nakomen van afspraken was de maat vol voor het SCH-bestuur. Mesjokke om van te worden was de algemene teneur. Men was het kappen en draaien en intriges van het college spuugzat. Zwaar teleurgesteld gooide het SCH bestuur de handdoek in de ring. De keurige en loyale Bas van Wakeren liet zijn oren teveel hangen naar coalitiegenoten en had gewoon op zijn strepen moeten gaan staan. Punt uit. Vanaf dat moment is hij aangeschoten wild. Het CDA en de PvdA roken bloed en konden niet wachten, hunkerend naar het pluche, de aangeslagen wethouder middels een motie van wantrouwen te liquideren. Te snel en vooral te gretig want van Wakeren geniet zeker een tweede kans was het terechte oordeel van de raad. Maar de toon was gezet.

Wat opvalt, is dat het college een andere positie in de pikorde met het nieuwe SCH bestuur hanteert. Niet beide binnenstad wethouders zoals je zou denken, maar enkel Gerrits staat op de persfoto met de liefdesverklaring tussen het nieuwbakken SCH bestuur en dat spreekt boekdelen. Met een ‘love in the air’ presentatie erkende het college de geleverde wanprestatie ‘Marktplein’door de ambitieuze binnenstad wethouder Gerrits naar voren te schuiven en bevestigde daarmee het gelijk van het opstappen van het oude SCH bestuur én het beetje ongelijk van Gerard Smink.

Hengelo heeft naast een koningin nu ook een koning. Leve Koning Gerard en Koningin Mariska.

Hengeloos Jong.

 

 

 

Tags from the story
Written By
More from redactie

Politieke partij Lokaal-Hengelo opgericht

Het is zover! Sinds 4 augustus 2015 is Lokaal-Hengelo een officiële politieke...
Read More

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *